นวนิยายรักกำเนิดหลังเหตุการณ์ 11 กันยายนที่ว่าด้วยความรัก ความตาย และอาหาร
เรื่องราวที่พูดถึงความเสียหายของวินาศกรรมหลังตึกเวิร์ลเทรดถล่ม แน่นอนว่านอกจากความเสียหายของอเมริกาแล้ว มันยังมีความเสียหายของลมหายใจอยู่ในนั้น และหนึ่งในนั้นคือ ฮันฮีจุน
ความสำเร็จของนวนิยายเล่มนี้คือการทำให้ “ความเหงา” ร่วมสมัยอย่างถึงที่สุด และการที่เฝ้าโทษตัวเองพยายามทำทุกอย่างที่เชื่อว่ามันคือการไถ่ความรู้สึกผิด เพื่อให้ตัวเองรู้สึกสบายใจขึ้น และย้ำกับตัวเองเรื่อยมาว่าเรายังไม่ลืมเธอ เธอยังมีตัวตนอยู่มากกว่าในความทรงจำของเรา และมันจะเป็นเช่นนั้นจนกว่าผมจะได้พบเธออีกครั้ง
อย่างไรก็ดีหนังสือเล่มนี้ก็แสดงให้เห็นแล้วถึงการทำงานของความเหงาที่สวยงาม ไปจนถึงการให้นิยามความรักแบบโรแมนติกชนิดที่ว่า ไม่มีความจำเป็นที่เราต้องอยู่ด้วยกัน มันมีความโรแมนติกที่เกิดจากคนๆหนึ่งเฝ้าคิดถึงคนอีกคนหนึ่งที่ต่อให้ไม่มีวันได้เจอกันอีกเลยก็ตาม เหมือนในประโยคหนึ่งที่ว่า
“การคงอยู่ของคนที่เรารักนั้น มีค่าน้อยนิดเหลือเกิน หากปราศจากการดำรงอยู่ของความทรงจำที่เรามีต่อเขาผู้นั้น” หรือคำที่ตัวเอกมักพูดกับตัวเองบ่อยๆว่า “แม้คุณจะลับหายไปจากสายตาของผม คุณจะไม่มีวันถูกลืม”
หลังจากเหตุการณ์ 11 กันยายน ทุกครั้งที่ผมชมภาพข่าวในวันนั้น ทุกครั้งที่ผมแลเห็นภาพเครื่องบินโผบินเข้าสู่ตึกแฝด ผมจะนึกถึงภาพของฮันนีจุน ยืนสงบนิ่ง อยู่ข้างหน้าต่าง ลิฟต์โดยสารสู่ความตายปรากฎขึ้นต่อเธออย่างไม่คาดฝัน แต่แ้ล้วเธอกลับเดินเข้าไปในนั้นอย่างองอาจ อย่างปราศจากความกลัว อย่างปราศจากความปวดร้าว อย่างปราศจากความอาวรณ์ ฮันนีจุน ผมคิดเสมอว่าเมื่อลิฟต์โดยสารของผมมาถึง ผมจะทำเช่นคุณได้ ผมจะเดินเข้าไปในนั้นอย่างช้าๆ และสงบโดยไม่ร้องขอสิ่งใดเพิ่ม เพราะผมเชื่อว่าเมื่อเดินเข้าไปในลิฟต์ตัวนั้นแล้ว ผมจะได้พบคุณอยู่ที่นั่น...
Physical Info: 10.5X18 CM | 192 หน้า | ปกอ่อน
บรรณาธิการเล่ม วุฒิชัย อยู่สุภาพ
ออกแบบปก wonderwhale
สำนักพิมพ์ระหว่างบรรทัดจัดพิมพ์